Sinds deze week eindelijk in het bezit van een door mij fel begeerde e39.
Een paar jaar later dan gehoopt. Tijdens mijn eerste zoektocht naar een e39 liep ik tegen een hele mooie Audi A4 2.8 Quattro Avant aan uit 1999.
Als Audi liefhebber op zoek naar een mooie 6 cilinder Youngtimer toch ook heel smakelijk.
Fijne auto, lekkere V6 sound, maar ook wat gezapig. En ik miste nog iets: de emotie van een strak sturende auto, waarmee ik elke kilometer een brede grijns op mij mijn gezicht heb.
Als hobby heb ik sinds 2 jaar mijn racelicentie en samen met een vriend een E36 - 325 coupe, circuitauto. Gaaf.
Nu moest eindelijk de dagelijkse koets ook echt een BMW worden. En absoluut een E39. Daar ben ik al jaren verliefd op.
En dat is gelukt. Ik houd van origineel en wilde heel graag een M-Sport vanwege het net ff wat stoerdere voorkomen. Bovendien is het een handbak. Na jaren van Audi DSG's, multitronic (brrrr) en tiptronic (al beter), wilde ik gewoon weer een handbak. Net als in de 325. En of dat past bij deze auto! Heerlijk.
Eindelijk mijn eerste BMW (voor de openbare weg). En ik hoop zeker niet de laatste. Hoewel de 525 nog lang niet weg hoeft.
Hij komt uit 2001, van de eerste eigenaar en heeft nog maar 135.000 km op de teller. Aan alles voel en zie je dat er heel netjes mee gereden is.
En inderdaad, de grijns is niet meer van mijn gezicht geweest.
Leuk forum! Ik hoop zeker met andere leden kennis te maken op toertocht of ander evenement.
Groetjes,
Marc
Delft
Blijft een erg mooi en tijdloos model. Wees er zuinig op 
